Categorie: Privacy (GDPR)

  • Wachtwoorden makkelijk gemaakt

    Wachtwoorden makkelijk gemaakt

    We hebben allemaal een hoop wachtwoorden, logins, accounts, …, of we het nu willen of niet. Meestal dienen ze om de toegang tot je persoonlijke gegevens of accounts te beveiligen. Wachtwoorden kunnen ook gebruikt worden om gegevens te versleutelen of communicatie tussen meerdere partijen te beveiligen.

    In de praktijk houdt niemand van wachtwoorden, want ze zijn moeilijk te onthouden, je maakt er snel fouten mee en ze moeten voldoen aan rare (onlogische) validatieregels. Zo moet je wachtwoord minstens 1 cijfer en minstens één hoofdletter bevatten. Daardoor wordt het steeds moeilijker om onze verzameling van honderden wachtwoorden te onthouden en te beheren.

    Omdat we niet zoveel unieke wachtwoorden kunnen bijhouden en we een beetje lui zijn (of laten we zeggen: efficiënt), grijpen we vaak terug naar één wachtwoord dat we voor alle accounts gebruiken. Of we verzinnen een systeem om wachtwoorden makkelijker te onthouden, zoals de naam van je huisdier gecombineerd met je huisnummer. Het probleem is dat zulke ‘systemen’ vrij makkelijk te raden zijn, zeker als iemand je sociale media wat uitdiept.

    Kan je de meest gebruikte wachtwoorden raden? Zolang wachtwoorden bestaan, proberen kwaadwillenden via datalekken toegang te krijgen tot je accounts. Op basis van gegevens uit die lekken weten we dat de meest gebruikte wachtwoorden zijn: 1234567890, password, qwerty, 11111111.

    Als het op wachtwoorden aankomt, zijn we allemaal een beetje lui

    Zulke makkelijk te raden wachtwoorden maken het hackers eenvoudig om je accounts binnen te dringen en je gegevens te stelen. Via geautomatiseerde inlogpogingen kunnen ze heel snel je wachtwoord achterhalen met je e-mailadres en een database van bekende wachtwoorden. Om deze aanvalsmethode te blokkeren, vergrendelt iOS de pincode-invoer tijdelijk na te veel mislukte pogingen. Een ander voorbeeld zijn de 3 inlogpogingen voor bankkaarten.

    Maar waarom?

    Waarom gebruiken we nog steeds wachtwoorden? Simpel: er bestaat geen goed alternatief. Met ‘goed’ bedoel ik een veilige oplossing die gebruiksvriendelijk is én breed verspreid. Er zijn alternatieven voor wachtwoorden die veiliger zijn, maar zo onvriendelijk in gebruik dat ze moeilijk breed ingang zullen vinden.

    Voorlopig blijven we dus met wachtwoorden werken. Hieronder beschrijf ik de beste aanpak en handige tools.

    Beste aanpak

    Uniek

    Dit is makkelijk te onthouden én toe te passen! Zorg er elke keer voor dat je een uniek wachtwoord instelt. Een uniek wachtwoord is moeilijker te raden. Als je hetzelfde wachtwoord voor meerdere accounts gebruikt en één account wordt gehackt, is een veelvoorkomende aanval om bekende wachtwoorden uit dat lek ook te proberen op andere accounts met hetzelfde e-mailadres. Troy Hunt heeft een geweldige service gemaakt, “have i been pwned?”, waar je je e-mailadres kan ingeven om te ontdekken of een van je accounts ooit gehackt is.

    Ik begrijp heel goed waarom wachtwoorden hergebruiken verleidelijk is, maar het maakt je kwetsbaar. Wanneer je een nieuw account aanmaakt, moet je een nieuw wachtwoord bedenken. Je kan daarvoor een online wachtwoordgenerator gebruiken, zoals die op Random.org.

    Sterke wachtwoorden

    Wanneer je een nieuw account aanmaakt bij een dienst, wordt je vrijwel altijd gevraagd een wachtwoord in te stellen. In veel gevallen moet je wachtwoord aan bepaalde criteria voldoen om als sterk beschouwd te worden: hoofdletters, cijfers en een minimale lengte. Hoe langer een wachtwoord, hoe moeilijker het te kraken is.

    In het algemeen heeft een wachtwoord minimaal 12 tekens nodig om als sterk te gelden.

    Wachtwoorden vs wachtzinnen

    In dit onderdeel lijkt het misschien alsof ik mezelf tegensprek ten opzichte van wat ik schreef over sterke wachtwoorden. Dat is niet zo. De wachtwoorden die je instelt hoeven niet complex te zijn, maar gewoon langer. We zijn getraind (gedwongen?) om complexe combinaties van tekens als wachtwoord te gebruiken. Die zijn moeilijk te onthouden en het is bovendien niet zeker dat ze ook moeilijker te raden zijn voor computers.

    De oplossing: wachtzinnen! Ze kunnen moeilijk te raden zijn voor computers en als je ze slim kiest, zijn ze makkelijk te onthouden. Een wachtzin is een reeks willekeurige woorden die je als wachtwoord gebruikt. Die woorden hebben geen verband met elkaar — het is zelfs beter dat ze geen zin vormen. Anders is het te makkelijk te raden.

    Hoe pak je dit aan?

    Diceware: willekeurige woorden kiezen

    Nu we weten dat het belangrijk is om een aantal (4+) verschillende woorden als wachtwoord te kiezen en dat het wachtwoord uniek moet zijn: om snel een nieuw wachtwoord te genereren, kan je de Diceware Passphrase generator gebruiken. Dit online hulpmiddel kiest willekeurige woorden uit een Diceware-woordenlijst.

    Wachtwoordmanagers

    Om het principe te begrijpen en te zien hoe het werkt, is dat dobbelstenen gooien ideaal. Maar dit handmatige proces herhalen voor elk wachtwoord, ook met een generator, is niet haalbaar. Nieuwe wachtwoorden genereren is makkelijk, maar elk uniek wachtwoord onthouden is bijna bovenmenselijk.

    Wachtwoordmanagers zijn tools (of diensten) die gespecialiseerd zijn in het veilig opslaan van je wachtwoorden. De beste wachtwoordmanagers integreren vlot met je browser of andere apps, zodat je moeiteloos kan inloggen.

    Enkele van de bekendste wachtwoordmanagers zijn Lastpass, Keepass en 1Password. Er zijn heel wat websites waar je functies kan vergelijken. In de volgende blogpost belicht ik de functies die 1Password voor mij onmisbaar maken en leg ik stap voor stap uit hoe je 1Password implementeert.

    Wachtwoorden zijn nooit echt makkelijk

    Om je accounts zo veilig mogelijk te houden, moet je aan zoveel dingen denken dat het bijna onmogelijk is zonder een tool die het grootste deel van het beheer overneemt. Sinds ik wachtwoordmanagers ontdekte, is het een stuk eenvoudiger geworden om consequent te kiezen voor sterke, unieke wachtwoorden of wachtzinnen.

  • Minder Google

    Iedereen kent en gebruikt een van de vele diensten van Google. Eind 2015 werden deze diensten samengebracht onder de minder bekende naam Alphabet. De afbeelding hieronder geeft je een goed overzicht van alle diensten die onder de naam Alphabet vallen. Je zal er ongetwijfeld heel wat van herkennen en gebruiken.

    The Google Alphabet companies
    Companies/Brands in Google Alphabet

    Al deze diensten zijn gratis te gebruiken, maar in ruil daarvoor zal Google gegevens over je gebruik verzamelen (in het Nederlands) om advertenties beter af te stemmen op wie je bent. Zelfs als ze aangeven je niet te volgen, verzamelt Google nog steeds gedragsgegevens (metadata) over jou om het profiel dat ze van je hebben verder te verfijnen en te verbeteren.

    Wat zijn de alternatieven voor Google?

    Less google

    Tegenwoordig kan je perfect “Google eruit gooien” en werken met de vele alternatieve tools en diensten die beschikbaar zijn. Sommige ervan zijn al wat bekender dan andere. Ik ga de diensten en hun alternatieven niet alfabetisch overlopen, maar ik sorteer ze op gebruik. Eerst is er de zoekmachine van Google met enkele alternatieven, gevolgd door de browser. Voor elke dienst probeer ik ook een indicatie te geven van de complexiteit van de overstap naar een alternatief. Soms is het eenvoudig en hoef je enkel naar een andere website te surfen, terwijl je soms een ‘overstapplan’ moet uitwerken.

    Voor elke dienst geef ik het volgende aan:

    • Waarom overstappen belangrijk is
    • Alternatieven om te overwegen
    • Hoe moeilijk is switchen, uitgedrukt in zweetsdruppels
      (schaal van 1 tot 5)

    Google (zoekmachine)

    Waarom?

    Via hun zoekmachine weet Google exact wat je zoekt, maar ook precies waarop je doorklikt. Op basis van zowel de zoekopdrachten als het zoekresultaat waarop je klikt, weet Google heel veel over jou. Denk maar aan de voetbalschoenen die je de vorige keer hebt opgezocht en de voetbalgerelateerde advertenties die je nu te zien krijgt.

    Alternatieven

    Er bestaan al een tijdje behoorlijk goede alternatieven voor de zoekmachine van Google. Ik kies er 2 uit, om totaal verschillende redenen. Beide diensten tonen wel advertenties, maar voegen geen personalisatie of profilering toe. Ze tonen die enkel op basis van de ingevoerde zoekwoorden.

    • DuckDuckGo: Dit is een alternatieve zoekmachine, met een eigen zoekindex, die veel belang hecht aan privacy. Ze zullen je nooit volgen.
      In een andere post leg ik uit hoe je DuckDuckGo als standaard zoekmachine kunt instellen op al je apparaten.
    • Startpage: Deze zoekmachine maakt gebruik van de zoekindex van Google, maar verwijdert alle tracking die Google eraan toevoegt.

    Complexiteit

    Dit is supereenvoudig, want je hoeft enkel naar een andere zoekmachine te surfen. Een alternatieve zoekmachine instellen op al je apparaten is iets complexer.

    Chrome

    Waarom?

    Chrome is een erg handige browser met een marktaandeel van ongeveer 80%. Als je ingelogd bent met een Google-account, wordt alles wat je in Chrome doet bijgehouden en opgeslagen in dat account. Dit geeft Google een enorm inzicht in je gedrag in de browser.

    Alternatief voor Google Chrome

    • Firefox: Deze browser bestaat al sinds 2002 en is open source. De afgelopen jaren kiezen ze duidelijk de kaart van privacy voor hun gebruikers.
    • Brave: Deze browser biedt gebruikers een veilige, snelle en privacyvriendelijke ervaring. Ze blokkeren advertenties om die snelheid te bereiken. Daarnaast hebben ze interessante functies ingebouwd om je favoriete contentmaker te belonen: de Basic Attention Token.
    • Vivaldi: Als je je browser volledig naar eigen wens wil configureren, dan ben je bij Vivaldi aan het juiste adres.

    Er zijn veel alternatieven om Chrome te vermijden. Mijn keuze voor deze 3 is gebaseerd op persoonlijke ervaring, wat volledig subjectief is.

    Complexiteit

    Het is niet zo moeilijk om een andere browser te gebruiken, maar sommige vaste handelingen of sneltoetsen moet je op een iets andere manier aanleren.

    Chrome Wachtwoorden

    Waarom?

    Je verzamelt al snel een hele reeks wachtwoorden en andere inloggegevens. Ik heb er zelf momenteel zo’n 500. Het is heel gemakkelijk om die op te slaan in Google Chrome en ze automatisch te laten invullen. Heb je je ooit afgevraagd waar je de opgeslagen wachtwoorden kunt wijzigen of verwijderen? Bovendien ben je dan plots gebonden aan Google Chrome als je je wachtwoorden niet wil kwijtraken. Met het volgende stappenplan krijg je een overzicht van alle wachtwoorden die Chrome voor je opslaat.

    Categories in 1Password

    Er bestaan applicaties die speciaal zijn ontworpen om wachtwoorden en andere gevoelige gegevens veilig bij te houden. Deze applicaties hebben vaak een integratie met gangbare browsers, maar ook met je smartphone, en ze helpen je inloggen in verschillende apps. Daarnaast helpen ze je ook om je wachtwoorden goed te beheren.

    Alternatief voor Google Wachtwoorden

    • 1Password: Een van de bekendere wachtwoordmanagers, die aanvankelijk vooral beschikbaar was voor het Apple-ecosysteem. De erg handige interface en de vele integraties maken het een applicatie die ik voortdurend gebruik.
    • LastPass: Een alternatief voor 1Password.
    • Bitwarden: Een van de bekendere wachtwoordmanagers, open source en beschikbaar op alle platformen. De overzichtelijke interface en de vele integraties maken het een sterke keuze.
    • Dashlane
    • Keepass

    Complexiteit

    De moeilijkheid zit hem in het instellen van al je apparaten en ze gesynchroniseerd te houden. Het gebruik van een wachtwoordmanager is hoe dan ook sterk aanbevolen, zeker als je het combineert met 2-factor-authenticatie.

    Google mail (Gmail)

    Waarom?

    Gmail werd 15 jaar geleden gelanceerd op 1 april. Het had net zo goed een van Google’s aprilgrappen kunnen zijn. Maar in al die jaren hebben ze van Gmail een krachtige e-maildienst gemaakt, met uiteraard heel wat wijzigingen aan zowel de interface als de functionaliteiten.

    Waarom Gmail vermijden? Google scant alle e-mails in je mailbox om je profiel verder aan te vullen en er advertenties op te baseren. Gmail is eigenlijk een nieuwe manier voor Google om advertenties te tonen en meer informatie over jou te verzamelen.

    Alternatief voor Google Gmail

    Als je er zeker van wil zijn dat je gegevens niet worden gebruikt voor gerichte advertenties, kom je al snel uit bij een betalende e-maildienst. We zijn echter niet gewend om voor e-mail te betalen…

    • Fastmail: Een veilige, performante e-maildienst die ook de nodige aandacht besteedt aan privacy. Ze ondersteunen ook het synchroniseren van contacten en agenda’s.
    • Protonmail: Een veilige e-maildienst met een focus op privacy. Ze hebben ook een gratis abonnement beschikbaar. Deze gratis optie volstaat doorgaans voor een persoonlijke mailbox. Voor de best mogelijke beveiliging moet je voor de meeste e-mailclients een “bridge”-applicatie installeren.

    Complexiteit

    Extra beveiliging betekent soms ook een iets complexere instelling. Bovendien moet je misschien ook je domeinnaam overdragen of een nieuw e-mailadres aanmaken en verspreiden. Allemaal niet zo vanzelfsprekend.

    Google Analytics

    Waarom?

    Wanneer een website Google Analytics gebruikt om bezoeken bij te houden, zal het zoveel mogelijk gegevens van de bezoeker opslaan. Als je een website bezit of websites bouwt voor klanten, organisaties, … moet je je hiervan bewust zijn. Standaard worden deze gegevens ook gedeeld binnen het Google-netwerk, inclusief hun partners. Geanonimiseerd of niet. Eens de gegevens gedeeld zijn, verlies je alle controle over wat er mee gebeurt. Standaard verzamelt Google Analytics ook IP-adressen van bezoekers. Dit wordt eveneens als persoonsgegevens beschouwd, dus de bezoeker moet er toestemming voor geven.

    Google Analytics – Data Sharing Settings

    Dit geeft ons genoeg redenen om naar alternatieven te zoeken. Zeker omdat voor de meeste websites een minder uitgebreid hulpmiddel al volstaat.

    Alternatief voor Google Analytics

    • Matomo: Je kunt de applicatie installeren op je eigen servers of kiezen voor de gehoste oplossing. Alle nodige gegevens worden verzameld, maar niet gedeeld met andere diensten of partners.

    Complexiteit

    Matomo opzetten is niet echt moeilijk, maar het is een nieuw hulpmiddel waar je even mee moet verkennen en aan moet wennen. Deze website houdt bezoeken bij via een zelf-gehoste Matomo-installatie.

    Google Translate

    Waarom?

    Iedereen gebruikt Google Translate en je kunt zelfs volledige websites die je bezoekt laten vertalen. Op die manier weet Google welke teksten je leest en waar je mee bezig bent, ook al is het geen website. Lange tijd was Google Translate de beste dienst om te gebruiken en de resultaten zijn de voorbije jaren sterk verbeterd. Maar er zijn alternatieven!

    Alternatief voor Google Translate

    • Translate
    • DeepL: Vertaling van teksten, ondersteund door machine learning-algoritmen.

    Complexiteit

    Je hoeft gewoon naar een andere dienst te surfen en je tekst in te voeren zoals je gewend bent.

    Google Drive

    We moeten een onderscheid maken tussen de opslag van documenten en de diensten voor het bewerken van documenten. In dit onderdeel (Google Drive) bespreek ik enkel de opslagdienst.

    Waarom?

    Screenshot of privacy impact when visiting Google Drive

    Wanneer je al je bestanden opslaat in Google Drive, beschik je over een geweldig, veelzijdig platform. Deze tool is enkel toegankelijk als je ingelogd bent met je Google-account, wat het een perfecte manier maakt voor Google om je te volgen. Ze mogen je bovendien ook volgen op andere websites en de inhoud gebruiken op andere websites en diensten.

    Alternatief voor Google Drive

    • NextCloud: Met deze applicatie kun je je bestanden hosten op je eigen servers of je aanmelden via een provider. Clientapplicaties zijn beschikbaar voor de meeste gangbare besturingssystemen.
    • Dropbox: Een bekend alternatief met een clientapplicatie om bestanden automatisch te synchroniseren tussen al je apparaten.

    Complexiteit

    Een alternatieve documentopslagdienst opzetten vraagt wat meer doorzettingsvermogen. Je zal ook medewerkers moeten overtuigen van het nieuwe hulpmiddel en iedereen die erbij betrokken is, moet vertrouwd raken met de nieuwe tool.

    Zonder alternatieven

    Tot nu toe bespraken we diensten waarvoor er echte alternatieven bestaan met minstens dezelfde functies en kwaliteit. Voor sommige Google-diensten zijn er geen waardige alternatieven beschikbaar. Denk bijvoorbeeld aan Google Docs of Google Maps. Andere Google-diensten worden door zo veel mensen gebruikt dat je de dienst zal moeten blijven gebruiken om toegang te krijgen tot je inhoud of je community te bereiken. Denk maar aan Youtube.

    Ter afsluiting

    Er zijn zoveel geweldige tools en diensten beschikbaar, maar we worden vooral naar de meest bekende verwezen. Het is zeker de moeite waard om af en toe eens rond te kijken en nieuwe tools of diensten te ontdekken.

    Ik zal deze post aanpassen wanneer er nieuwe diensten opduiken of bestaande verder volgroeien.

    Welke alternatieven gebruik jij voor Google-diensten?

  • DuckDuckGo als standaardzoekmachine

    DuckDuckGo als standaardzoekmachine

    Wie wil afstappen van Google, kan eenvoudig beginnen door DuckDuckGo als standaardzoekmachine in te stellen. Waarom een andere zoekmachine? Dat is vrij eenvoudig: geen enkel bedrijf hoeft jouw gegevens bij te houden om meer over je te weten te komen. DuckDuckGo is een goed voorbeeld van een winstgevend bedrijf dat ook adverteert zonder alles over jou te willen weten. Google komt heel veel over je te weten door veel diensten ‘gratis’ aan te bieden (in het Nederlands).

    Tegenwoordig is het vrij eenvoudig om alternatieve zoekmachines toe te voegen aan je browsers. Hieronder toon ik je de stappen voor: Google Chrome, Firefox, Safari (op desktop) en Brave. Vergeet ook niet om deze instellingen op je smartphone na te kijken!

    Desktop / Laptop

    Google Chrome

    Open het menu rechtsboven en klik op Instellingen. Scroll naar beneden tot je bij Zoekmachine komt en kies DuckDuckGo.

    Firefox

    Open het menu rechtsboven en klik op Instellingen. Klik links op Zoeken. Kies DuckDuckGo als standaardzoekmachine in het dropdown-menu.

    Brave

    Open het menu rechtsboven en klik op Instellingen. Scroll naar beneden tot je bij Zoekmachine komt en kies DuckDuckGo.

    Safari

    Open het menu onder Safari linksboven en klik op Voorkeuren. Klik op Zoeken en kies vervolgens DuckDuckGo in het dropdown-menu.

    Android smartphone

    Google Chrome

    Surf naar duckduckgo.com en je krijgt meteen de vraag om DuckDuckGo toe te voegen aan Google Chrome. Open het menu rechtsboven, klik op Instellingen, kies Zoekmachine en selecteer vervolgens DuckDuckGo in het dropdown-menu.

    Firefox

    Open het menu rechtsboven en klik op Instellingen. Kies Zoekmachine. Selecteer DuckDuckGo in het dropdown-menu. Stel DuckDuckGo in als standaard.

    Brave

    Surf naar duckduckgo.com en je krijgt meteen de vraag om DuckDuckGo toe te voegen aan Brave. Open het menu rechtsboven en klik op Instellingen. Kies onder Zoekmachine het type tabblad (standaard of privé). Selecteer DuckDuckGo om in te stellen.

    Slotgedachte

    Een andere zoekmachine instellen is niet moeilijk, maar je moet het wel op 3 of 4 verschillende plaatsen doen. En dat is precies wat het een beetje omslachtig maakt. Ik vind het de moeite absoluut waard.

  • Boekreview – Je hebt wél iets te verbergen

    Boekreview – Je hebt wél iets te verbergen

    Het boek “Je hebt wél iets te verbergen” stond al een tijd op mijn “Te Lezen”-lijst. De afgelopen feestdagen kreeg ik het cadeau en was het tijd om dit aan te pakken.

    Het boek begint met een korte verhaal verteld over een lijst van alle Joden in een Nederlandse gemeente. Tijdens de 2de Wereldoorlog. Deze lijst werd met alle goede bedoelingen gemaakt, maar werd plots levensgevaarlijk. Gelukkig is de lijst pas in de jaren ’70 teruggevonden, maar het verhaal geeft wel weer welke risico’s er zijn bij het verzamelen en bewaren van persoonsgevoelige data.

    Als iemand je attent maakt op het belang van privacy wordt al snel gezegd “Ik heb niets te verbergen”. Als je echter even doorvraagt blijkt al snel dat iedereen op gegeven moment wel iets te verbergen heeft, zoals aangetoond wordt in onderstaand filmpje.

    Ik heb niets te verbergen

    Zowat iedereen

    ‘Je hebt wél iets te verbergen’ neemt je mee op een zoektocht, beginnend bij de begrippen en bekende uitspraken. Ieder hoofdstuk gaat een dieper in op een bepaald aspect van het begrip privacy. Wie zijn de stakeholders? Welke data is interessant voor stakeholders en waarom? Op het einde wordt er ook nagedacht over conclusies en een blik op de toekomst.

    Een verrassende wending kwam er, voor mij, in de epiloog waar Maurits & Dimitri de analogie maken met het klimaatprobleem.

    Inzichten

    • We hebben geen idee welke datasporen we allemaal achterlaten en wat geïnteresseerden daar allemaal mee doen
    • Privacy beschermt onze autonomie
      Privacy belangt ons allemaal aan! Hoe meer anderen over ons weten, hoe meer ze met deze kennis aan de slag kunnen om onze keuzes te beïnvloeden of te beperken.
    • Privacy beschermt onze democratie
      Ook als maatschappij moeten we waken over het behouden van privacy. Met ‘kennis is macht’ in het achterhoofd, moeten we waakzaam zijn dat één of enkele partijen niet teveel kennis over ons vergaren en zo teveel macht over ons als samenleving krijgen. Denk hierbij niet enkel aan commerciële partijen, maar ook aan de publieke sector.

    Wie ‘ik heb niets te verbergen’ zegt, weet niet waar hij het over heeft

    Je hebt wél iets te verbergen

    Na het lezen van het boek zit ik met een dubbel gevoel. De vele voorbeelden en 100 bronvermeldingen helpen, de soms wel droge materie over het begrip privacy vatbaar te maken. Aan de andere kant echter, wordt je niet vrolijk of optimistisch gestemd van de inzichten die je krijgt aangereikt in het boek. Ik heb het boek meermaals aan de kant moeten leggen om de informatie te laten bezinken.

    Ik zeg nooit meer dat ik niks te verbergen heb.

  • Vingerafdruk op de eID, een technische analyse

    Vingerafdruk op de eID, een technische analyse

    Laatste kwam deze tweet voorbij over de vingeradruk op de eID. Het was al even stil geweest over deze wet, die april van dit jaar in voege zal/zou treden.

    Het heeft even geduurd, maar eindelijk heb ik het rapport kunnen lezen. Dit is een eerste keer dat het toevoegen op de Belgische eID van een meer technische kant benaderd wordt.

    2 onderzoekers aan de KU Leuven (onderzoeksgroep COSIC) hebben in een publicatie (PDF) hun twijfels geuit bij de technische implementatie, alsook de noodzaak, van de vingerafdruk op de Belgische eID. Het 22 pagina’s tellende rapport, geeft een systematisch overzicht van hetgeen de wet voorstelt, gevolgd door technische kanttekeningen.

    Hieronder geef ik een korte opsomming van de conclusies:

    1. De wet legt geen technische beschermingsmaatregelen op, hoewel er veel mogelijkheden zijn.
    2. Identificatie aan de hand van de, reeds beschikbare, foto en een eenvoudige camera kan al veel problemen verhelpen
    3. Er zijn veel situaties waar de vingerafdruk geen effectieve maatregel is om fraude terug te dringen
    4. Je moet niet per se werken met een beeld van de vingerafdruk op de chip, je kan ook werken met Sensor on a card (cfr. Mastercard) of “Match on card” (cfr. Spaanse eID)
    5. Tijdelijke centrale opslag van de vingerafdruk is overbodig
    6. De gebruikte paspoorttechnologie is verouderd

    Dit alles kan je dan ook niet negeren. Hopelijk doet de overheid hier het nodige mee. De publicatie werd ook opgepikt in de media, waardoor er hopelijk al meer animo over is.

    Samengevat

    Röntgen-scan of a debet card with wireless payment capabilities
    RFID-antenne in bankkaart

    Zoals het er nu voor staat, zullen alle nieuwe eID’s vanaf april een vingerafdruk opgeslagen krijgen op de kaart. Wat ik echter niet wist, is dat je identiteitskaart een perfect geldig identiteitsdocument is, ook als de chip niet werkt. Het zal enigszins afhankelijk zijn van de technsiche uitwerking, maar enkele jaren geleden was er op Hackaday al een post over het uitschakelen van contactloos betalen met bankkaarten. Mogelijk kan deze aanpak als inspiratie dienen.

  • Facebook schandalen

    Facebook is het grootste sociale netwerk dat er op dit ogenblik bestaat. Met zijn 2 miljard gebruikers biedt het bedrijven een interessant kanaal om doelgericht reclame te maken. Dit kan Facebook echter enkel door ook een massa aan data te verzamelen over zijn gebruikers.

    Er worden al eens binnenwegen genomen of laat Facebook een steek vallen. Soms per ongeluk, soms doelbewust. In dit artikel probeer ik de Facebook schandalen met betrekking tot gebruikersgegevens op te lijsten en kort toe te lichten. Fingers crossed en zo.

    Project Atlas

    Datum: 2019-01-29
    Bron: https://techcrunch.com/2019/01/29/facebook-project-atlas/

    Facebook betaalde gebruikers om een “onderzoek” te doen en zo meer te weten te komen over hun doelpubliek. In de praktijk betekende dit echter dat Facebook kon meekijken bij alle interacties met apps. Niet enkel de Facebook apps. Op deze manier verzamelde Facebook sinds 2016 gegevens.

  • Gratis diensten zijn niet gratis

    Gratis diensten zijn niet gratis

    De populairste online diensten (Google, Facebook, Instagram, WhatsApp, …) kan je eenvoudig gratis gebruiken. Ze kosten je niks. En toch zorgen deze gratis websites voor een belangrijk deel van de omzet bij de grootste Tech-bedrijven van het moment. Zo halen Facebook en Alphabet (Google) meer dan 85% van hun omzet uit advertenties.

    Advertenties die je ziet, worden niet willekeurig getoond, maar zijn het resultaat van een (uiteraard supergeheim) algoritme dat op basis van de gegevens die het bedrijf over je heeft, bepaalt of je die advertentie interessant gaat vinden. Dat wilt dus zeggen dat er een massa gegevens over jou verzameld moet worden, aangezien dit de enige manier is om een goed persoonlijk profiel op te maken.

    So?

    Google en Facebook hebben er alle baat bij, en doen er alles aan, om zo veel mogelijk over jou te weten te komen. Hieronder schets ik voor de 2 grootste (Facebook en Google) hoe ze gegevens over jou verzamelen. Soms weet je het, maar vaak ook stiekem.

    Facebook

    Van zodra je een profiel maakt op Facebook, ben je bezig met data aan te leveren. Te beginnen met je naam, e-mailadres en vaak ook je telefoonnummer. Dat laatste is nodig “voor de veiligheid”. Na aanmelden ga je op zoek naar vrienden. Geen probleem, Facebook helpt je. Laat Facebook even meekijken in je contacten, dan kan het ineens de gewenste suggesties doen. Handig, zou je denken. Dit is voor Facebook echter ook de perfecte manier om meer gegevens te verzamelen, het heeft namelijk toegang alle contacten in je adresboek! Zelfs als je niet een eigen profiel op Facebook hebt, zitten je gegevens toch in hun database. Clever, niet?

    Alles tot hier toe is beschreven, is nog maar het topje van de ijsberg. Tot nu toe beschrijf ik enkel duidelijke data, maar daarnaast houdt Facebook ook al je activiteiten op het platform bij. Met wie interageer je, welke pagina’s like je? Al deze gegevens worden bijgehouden en aan je profiel toegevoegd. Vaak zonder dat je het weet.

    Facebook like button logo

    Daarnaast slaagt Facebook er ook in je te “volgen” op veel van de websites die je bezoekt. Iedere website die een van de Social Plugins van Facebook integreert, zorgt ervoor dat Facebook je kan volgen. In de code van de “Like” en andere buttons zit ook code om je te volgen.

    Google

    Veel surfers kennen deze tech-gigant vooral van de zoekmachine, hetgeen logisch is. Het marktaandeel van Google leunt tegen de 80% aan. De resultaten die je terugkrijgt bij het zoeken zijn enorm goed en meestal vind je op de eerste pagina al wat je zoekt. Hoe krijgt Google dit klaar?

    Ook Google verzamelt zoveel mogelijk gegevens over zijn gebruikers. Iedere keer als je een van hun online diensten gebruikt of een website bezoekt die van hun diensten gebruik maakt, zal Google extra gegevens toevoegen aan je profiel. Bij de naam Google denken de meeste mensen enkel aan de zoekmachine, maar met Google’s producten kan je al een heel alfabet opvullen. Als je de API’s ook nog gaat meetellen, dan geraak je zelfs enkele keren het alfabet rond.

    Je kan je afvragen waarom Google al deze gegevens over je nodig heeft … Het businessmodel van Google bestaat erin via hun advertentieprogramma zoveel mogelijk advertenties aan te bieden waar internetgebruikers op doorklikken. Deze advertenties worden bovenaan zoekresultaten getoond, maar kunnen ook verschijnen op gewone websites.

    En nu?

    Zowel Google als Facebook hebben er alle baat bij zoveel mogelijk gegevens over jou, als gebruiker, te verzamelen. Ze gaan er dus ook alles aan doen om je te overtuigen om gegevens met hen te delen enerzijds, maar ook gaan ze alle technieken binnen hun mogelijkheden benutten om bijkomende gegevens te verzamelen.

    Onderstaande quote vat goed samen waarom je best alert bent als je gebruik maakt van een gratis online dienst.

    If you are not paying for it, you’re not the customer; you’re the product being sold.

    blue_beetle

    Aan de andere kant is het ook weer niet de bedoeling om in paniek te raken, maar wees bewust waar je online gebruik van maakt. Hou ergens in je achterhoofd “Gratis diensten zijn niet gratis”.

  • Facebook gaf jouw persoonlijke gegevens weg

    In de periode van 2010 tot 2017 had Facebook overeenkomsten met grote (tech)bedrijven om alle gebruikersgegevens te delen. Dit stelde hen in staat om persoonlijke gegevens te verzamelen, zonder jouw toestemming.

    Facebook sloot partnerschappen in eigen belang. Ze verkochten geen gegevens, maar gaven andere bedrijven toegang tot gebruikersdata. In ruil daarvoor zorgden die partners voor meer verkeer naar Facebook en ondersteunden ze de groei van Facebooks advertentie-inkomsten.

    The New York Times schreef een uitgebreid artikel nadat ze honderden pagina’s documentatie hadden verkregen. Ter bevestiging voerden ze meer dan 50 interviews.

  • Steun “Stop de Vingerafdruk”

    Steun “Stop de Vingerafdruk”

    De Belgische regering stemde voor het toevoegen van een vingerafdruk aan alle e-ID’s, wat de identificatie van individuele personen minder foutgevoelig zou maken via een nieuwe wet. Een ander argument dat de regering aanhaalt ter verdediging is dat de vingerafdruk kan worden gebruikt om identiteitsdiefstal te voorkomen. Volgens officiële cijfers zijn er slechts een paar honderd gevallen van identiteitsdiefstal op een totale bevolking van 11 miljoen.

    Om de nieuwe voorgestelde wet te rechtvaardigen, worden klassieke argumenten gebruikt:

    Ook de Belgische Gegevensbeschermingsautoriteit adviseerde negatief over het invoeren van vingerafdrukken op de e-ID.

    Met tal van nieuwe regels en wetten blijft onze overheid onze privacy verder uithollen. Het is tijd om hier een einde aan te maken.
    Matthias Dobbelaere-Welvaert lanceerde een website genaamd “Stop The Fingerprint” om het publiek te informeren over de risico’s en juridische stappen tegen de nieuwe wet te coördineren.
    Wil jij deze zaak steunen? Doneer!

  • Is mijn WhatsApp-communicatie echt veilig?

    Is mijn WhatsApp-communicatie echt veilig?

    WhatsApp is een eenvoudige maar veelzijdige app die werkt op iPhones, Android- en Windows-telefoons. Gecombineerd met end-to-end encryptie maakt dit de app erg populair bij gezinnen, verenigingen en bedrijven. Ze regelen hun interne communicatie via WhatsApp. De indruk wordt gewekt dat WhatsApp de veiligste manier is om te communiceren.

    Sinds 2014 is de inhoud van alle berichten binnen WhatsApp versleuteld, zodat enkel de verzender en de ontvanger toegang hebben tot de inhoud. De “metadata” van berichten en gesprekken worden echter gewoon gedeeld met Facebook. Wat ze daarmee doen, is volstrekt onduidelijk.

    WhatsApp vraagt toegang tot je volledige contactenlijst. Zo kunnen ze een compleet overzicht van je sociale netwerk opbouwen op basis van naam en gsm-nummer. WhatsApp slaat ook informatie op over een bericht, zoals welke nummers het ontvangen hebben, wanneer, enzovoort. Op die manier verfijnen ze hun kennis van jouw sociale contacten.
    Meer informatie: https://www.researchgate.net/publication/312778290_WhatsApp_security_and_role_of_metadata_in_preserving_privacy

    Recent kondigde de oprichter van WhatsApp aan dat hij het moederbedrijf Facebook verlaat, vermoedelijk omdat de visies op privacy te sterk uiteenlopen. In een update van de Servicevoorwaarden en het Privacybeleid laat WhatsApp weten in de toekomst nauwer te willen samenwerken met Facebook. Voorlopig zouden ze geen profielgegevens delen, maar dat staat wel op de planning.

    Data sharing: We do not currently share account information to improve your experience with products and ads on Facebook. As we’ve said in the past, we want to work more closely with other Facebook companies in the future and will update you when we’ve worked out our plans.

    Na dit alles gelezen te hebben, ben ik steeds minder fan van WhatsApp als veilige manier om te communiceren.
    Anderzijds is het een handige app voor familieleden, vrienden en kennissen. Hen overtuigen om over te stappen naar een andere app is niet evident.

    Een alternatief zou Signal kunnen zijn, maar ook dat heeft zo zijn eigen aandachtspunten.