Er bestaat een martelingstechniek die “Lingchi” heet, ook bekend als “Dood door duizend sneden”. Het slachtoffer sterft een langzame en pijnlijke dood door de vele sneden over het hele lichaam. Dat is precies wat er gebeurt als je al je browsertabbladen openhoudt om ze “later te lezen”. Al die open tabbladen leiden je af en zorgen voor een soort mentale druk, waarschijnlijk zonder dat je het doorhebt. Daarom raden productiviteitsbloggers aan om alle andere (browser)vensters te sluiten en je op één taak tegelijk te focussen.
Read Later-diensten
Is er een manier om webpagina’s op te slaan die je later wil lezen? Uiteraard! Er zijn heel wat opties beschikbaar.
2 eenvoudige opties die standaard op elke computer beschikbaar zijn: de pagina afdrukken of als bladwijzer opslaan. Beide werken, maar ze zijn niet geïntegreerd met andere digitale tools en zijn moeilijk gesynchroniseerd te houden op al je toestellen.
De drempel om alle webpagina’s bij te houden die je nog wil lezen en er een soort archief van te maken, was de reden waarom een aantal “Read Later”-diensten het levenslicht zagen. Ze houden bij welke artikels je nog wil lezen en welke je al gelezen hebt.
Hoe het werkt
Er is altijd een soort integratie met je browser en/of deeloptie op je smartphone. In de meeste moderne browsers kan je extensies (of add-ons) installeren. Er verschijnt dan een knop die verbinding maakt met je Read Later-dienst. Na één klik wordt de webpagina die je bekijkt doorgestuurd naar de dienst en opgeslagen in je account. Tot zover is het vergelijkbaar met klassiek een URL bookmarken.
Een Read Later-dienst probeert de inhoud van de webpagina of het artikel zo leesbaar mogelijk weer te geven. Veel ontwerpelementen worden verwijderd voor een prettige leeservaring. Via tags kan je bepaalde artikels groeperen voor later gebruik.
Om dit mogelijk te maken, scrapt de Read Later-dienst de inhoud van de webpagina en slaat die op op hun servers. Eens de inhoud opgeslagen is, wordt ze gesynchroniseerd naar alle gekoppelde toestellen van je account.
Na het lezen van een artikel markeer je het als gelezen, waarna het gearchiveerd wordt. Zo kan je er later altijd nog naar verwijzen.
Welke dienst?
In dit artikel bespreek ik specifiek 3 Read Later-diensten. Ze bieden allemaal de basisfuncties die je mag verwachten. Ik wil vooral de functies uitlichten waarop ze van elkaar verschillen.
Ze hanteren allemaal een freemiummodel, dus je kan makkelijk een account aanmaken of minstens een proefperiode starten.
Instapaper
Website: instapaper.com
Na de lancering begin 2008 stond Instapaper bekend om zijn strakke interface. Ze hebben een nauwe integratie met de Kindle e-reader.
Website: getpocket.com
Pocket heeft een sterk aanbevelingsalgoritme dat gebaseerd is op je archief. Het sociale aspect van de dienst spreekt me minder aan, want er zijn al genoeg platformen om mensen te volgen en mee in contact te komen.
De Pocket API (en dan vooral de authenticatie) is een ‘eigenaardige’ implementatie van OAuth. Dat maakt het moeilijker om te integreren met externe diensten.
Wallabag
Website: wallabag.org
Zonder trackers en met de mogelijkheid om Wallabag op je eigen servers te hosten, is dit mijn favoriete Read Later-dienst.
Wallabag integreert ook met alle gangbare e-readertypes en er is een API beschikbaar om nieuwe integraties te bouwen.
Andere diensten
Er zijn uiteraard nog andere manieren om artikels (of andere content) bij te houden die je wil lezen. De lijst zou te lang worden om ze allemaal te behandelen, maar denk bijvoorbeeld aan:
