Tag: de correspondent

  • Boekbespreking – Humankind

    Boekbespreking – Humankind

    Als je de krantenkoppen leest, zou je denken dat de wereld verloren is. Elk verhaal gaat over drama. Als dit je enige informatiebron is, moet je beeld van de mensheid wel erg negatief zijn. En dus denk je misschien dat mensen van nature slecht zijn.

    Anderzijds leven mensen al eeuwenlang naast elkaar. Eerst in kleine groepen van jager-verzamelaars, later in gemeenschappen. Al die tijd hielpen en steunden mensen hun buren. Het is waarschijnlijk realistischer te denken dat mensen van nature goed zijn! Onze instincten neigen eerder naar samenwerking en naar wat het beste is voor ons allemaal.

    In dit boek van 476 pagina’s vertelt Rutger Bregman een verhaal dat begint bij de eerste mensen en doorloopt tot de moderne tijd. Een onverteld verhaal van 200.000 jaar menselijke geschiedenis. Hij stelt algemeen aanvaarde aannames in vraag en onderbouwt dat met honderden wetenschappelijke bronnen. Enkele van de bekendste sociologische experimenten worden besproken en vaak weerlegd. Erg nuttig, want mensen hebben een “negativiteitsbias”.

    Aan het einde van het boek geeft de auteur zelf een lijst van richtlijnen om naar te leven. Misschien helpen ze jou ook om anderen met een positievere blik te bekijken?

    Het boek is een verhaal, geen wetenschappelijke publicatie, en dus uitgesproken subjectief. Toch is het een verhaal waar iedereen zich in kan vinden. Zelfs als je het er niet mee eens bent.

    Als je het wil lezen, vind je het waarschijnlijk in elke boekhandel. Het is oorspronkelijk in het Nederlands verschenen, terwijl de vertaling in het Engels (pre-order) uitkwam in juni 2020. Om resources te besparen, moedigt de uitgever lezers aan het boek door te geven aan iemand anders die het wil lezen. Je mag het van mij lenen, dus aarzel niet om contact op te nemen!

    Aantal keer dat dit exemplaar gelezen is: 2

  • Boekreview – Je hebt wél iets te verbergen

    Boekreview – Je hebt wél iets te verbergen

    Het boek “Je hebt wél iets te verbergen” stond al een tijd op mijn “Te Lezen”-lijst. De afgelopen feestdagen kreeg ik het cadeau en was het tijd om dit aan te pakken.

    Het boek begint met een korte verhaal verteld over een lijst van alle Joden in een Nederlandse gemeente. Tijdens de 2de Wereldoorlog. Deze lijst werd met alle goede bedoelingen gemaakt, maar werd plots levensgevaarlijk. Gelukkig is de lijst pas in de jaren ’70 teruggevonden, maar het verhaal geeft wel weer welke risico’s er zijn bij het verzamelen en bewaren van persoonsgevoelige data.

    Als iemand je attent maakt op het belang van privacy wordt al snel gezegd “Ik heb niets te verbergen”. Als je echter even doorvraagt blijkt al snel dat iedereen op gegeven moment wel iets te verbergen heeft, zoals aangetoond wordt in onderstaand filmpje.

    Ik heb niets te verbergen

    Zowat iedereen

    ‘Je hebt wél iets te verbergen’ neemt je mee op een zoektocht, beginnend bij de begrippen en bekende uitspraken. Ieder hoofdstuk gaat een dieper in op een bepaald aspect van het begrip privacy. Wie zijn de stakeholders? Welke data is interessant voor stakeholders en waarom? Op het einde wordt er ook nagedacht over conclusies en een blik op de toekomst.

    Een verrassende wending kwam er, voor mij, in de epiloog waar Maurits & Dimitri de analogie maken met het klimaatprobleem.

    Inzichten

    • We hebben geen idee welke datasporen we allemaal achterlaten en wat geïnteresseerden daar allemaal mee doen
    • Privacy beschermt onze autonomie
      Privacy belangt ons allemaal aan! Hoe meer anderen over ons weten, hoe meer ze met deze kennis aan de slag kunnen om onze keuzes te beïnvloeden of te beperken.
    • Privacy beschermt onze democratie
      Ook als maatschappij moeten we waken over het behouden van privacy. Met ‘kennis is macht’ in het achterhoofd, moeten we waakzaam zijn dat één of enkele partijen niet teveel kennis over ons vergaren en zo teveel macht over ons als samenleving krijgen. Denk hierbij niet enkel aan commerciële partijen, maar ook aan de publieke sector.

    Wie ‘ik heb niets te verbergen’ zegt, weet niet waar hij het over heeft

    Je hebt wél iets te verbergen

    Na het lezen van het boek zit ik met een dubbel gevoel. De vele voorbeelden en 100 bronvermeldingen helpen, de soms wel droge materie over het begrip privacy vatbaar te maken. Aan de andere kant echter, wordt je niet vrolijk of optimistisch gestemd van de inzichten die je krijgt aangereikt in het boek. Ik heb het boek meermaals aan de kant moeten leggen om de informatie te laten bezinken.

    Ik zeg nooit meer dat ik niks te verbergen heb.